فرزند شاد-سری پنجم

26.به میزان رشد تواناییهای نوزاد توجه داشته باشید 

آهنگ رشد مهارتهای فیزیکی کودکان،عاملی ارثی است.پس نباید آنها را به انجام کاری مجبور کنیم یا فرزندان دلبندمان را با دیگران مقایسه کنیم.

مهارتها از اعضای بالایی به سوی اعضای پایین بدن تکامل پیدا می کند.لازم نیست مادر به نوزاد نشستن،سینه خیز رفتن،راه رفتن و استفاده از دستهایش را یاد بدهد.زیرا این مهارتهای جسمی در زمان مناسب و با توجه به آمادگی نوزاد،به دست می آید و افزایش می یابد.

27. نوزاد خود را بشناسید و در دام تعریفهای غلط گرفتار نشوید!!

مادرانی در اطراف ما هستند که از نوزاد خود به عنوان "نوزاد خوب" یاد می کنند.آنها ادعا می کنند نوزادشان در طول شب می خوابد،هر روز سر ساعت معینی غذا و شیر می خورد و هرگز گریه نمی کند،آنها نوزادان خود را کاملا تحت تسلط دارند.

توصیه می کنم هر چه زودتر از این مادران فاصله بگیرید!نوزادانی که برای اطرافیان دردسر ندارند و همه چیز را بی چون و چرا می پذیرند کسانی هستند که هیچ گاه به نیازهای واقعیشان توجه نشده است.اینها در آینده به افرادی درون گرا،عصبی و افسرده تبدیل خواهند شد.

نوزادی که گریه می کند اگر به او بی توجهی شود دو راه را پیش می گیرد:یا به نوزادی عصبی و بداخلاق تبدیل می شود و یا از همان آغاز نوزادی یاد می گیرد احساسات خود را سرکوب کند،زیرا کسی را پاسخگوی عواطف و احساسات خود نمی بیند.

28. اگر خودتان در خانه حضور ندارید،بهترین پرستار را برای مراقبت از نوزادتان استخدام کنید.

مطالعات نشان داه است اگر مادران شاغل به نوزادشان عشق بورزند و در ساعتهایی که از کار فارغ می شوند،بدرستی از او مراقبت کنند،کار کردنشان هرگز خللی را در تربیت کودک ایجاد نمی کند.

29. به صورت تمام وقت در خدمت فرزند خود باشید ولی با دیگران نیز آشنا شوید.

30. توجه به خواسته های نوزادان آنها را لوس نمی کند.

نوزادانی که مورد توجه والدین هستند و پدر و مادر همیشه به نیازهای آنها پاسخ می دهند،بدون شک اطمینان بیشتری در آنها پرورش می یابد و اعتماد به نفسشان بیشتر از کودکانی خواهد بود که والدین از آنها غافلند.

بی توجهی ها سبب می شود که او در حدود یکسالگی به کودکی بیش از حد وابسته و نق نقو تبدیل شودو هرچه بزرگتر می گردد عصبانیت و بهانه گیریهای بیشتری از خود بروز دهد.

غفلت ورزیدن از کودکان،زمینه را برای لوس شدن آنها فراهم می کند،نه رسیدگی به آنان.

31. اجازه دهید خود نوزاد در مورد زمان شروع خوردن غذاهای کمکی تصمیم بگیرد

اگر نوزاد شیر مادر می خورد دلیلی ندارد که پیش از 6ماهگی تغذیه با غذاهای کمکی را آغاز کنید.بیشتر نوزادان زمانی که تمایل به خوردن غذاهای کمکی پیدا می کنند،ظاهر صورتشان تغییر می کند و حالت فرد گرسنه را به خود می گیرند.همچنین سعی می کنند هر آنچه را مادر به سوی دهان خود می برد،به چنگ آورند.

عموما پزشکان اطفال،غذاهایی را که از غلات به ویژه برنج تهیه می شوند به عنوان اولین غذای کمکی توصیه می کنند.

32. به فرزندتان یاد دهید که همواره خوشحال باشد.

بسیاری از روانشناسان بر این باورندکه با نشاط بودن امری آموختنی است.از همان دوره نوزادی با فرزندانمان رفتار خوشایندی داشته باشیم و شرایط خوشحال کننده ای را برایشان فراهم آوریم،آنها نیز تصور می کنند که خوشحال زیستن،راه طبیعی و درست زندگی است.

33. کودک پر جنب و جوش خود را ناامید نکنید.

یکی از مهمترین دلایل گریه کودکان پرجنب و جوش این است که والدین آنها را از به کارگیری مهارتهایشان باز می دارند.والدین باید شرایطی را در خانه فراهم کنند که حس کنجکاوی نوزاد را برانگیزد و از ایجاد یاس و ناامیدی در او بکاهد.

وقتی نوزاد سینه خیز رفتن را آموخت مادر نباید اشیا را به دست او دهد بلکه باید اجازه دهد که او خود حرکت کند،اشیا را پیدا و لمس کند.در شرایطی که نوزاد پس از تلاش نتواند به تنهایی موفق شود،کمک کردن به او اشکالی ندارد.

برگرفته از کتاب:کلیدهای پرورش فرزند شاد/لیزا مک کرت